https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/ Bir dünya seyahatinden notlar, fotoğraflar, filmler... en-US 2006-06-28T02:28:25+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/son_post_.html Seyahatten döneli tam 1 ay oldu. Şimdi artık paylaştığımız güzel "seyahat" anlarının esprisini kaçırmamak için siteyi güncellemeyi tadında bırakıp, bu hali ile tutmayı düşünüyorum. Sadece yeni bir seyahat - siteyle veya benle ilgili ilginç bir durum vb ortaya çıktığında yazarım şimdilik. Döndükten sonra Atölye'den Tunç'la yine bir söyleşi yaptık, ilgilenenler buradan okuyabilir. Not: Mesela bir sonraki seyahat projesinden haberdar olmak isterseniz, yandaki kutucuğa mailinizi bırakabilir; ya da belki kendi çıkacağınız macera ile ilgili benim yardımcı olabileceğimi düşündüğünüz bir konu olursa maille her zaman ulaşabilirsiniz :) . Herkese desteği için teşekkürler, görüşmek üzere!!! İstanbul akkiriba 2006-06-28T02:28:25+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/sorular_cevapla_5.html Dünyanın bazı bölgelerinde güvenle dolaşmak istiyorsanız gerekli aşıları yaptırıp gitmek yerinde olur; bazı ülkelere bu aşılar olmadan girmek mümkün değil hatta. Güncel bilgileri Hudutlar ve Sahiller Genel Md. sitesinde ya da burada bulabilirsiniz. Cangıl veya bataklık gibi sıtma riski olan yerlere gidecekseniz ya önleyici ya da tedavi edici ilaçlardan yanınızda bulunmasında fayda var. Gözlük ya da lens kullanıyorsanız reçetelerinizi de yanınızda taşımayı, yola çıkmadan diş hekiminizle görüşmeyi unutmayın! :) Soru-Cevap! akkiriba 2006-06-27T20:23:09+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/sorular_cevapla_3.html Latin Amerika'da dolaşmaya karar verdiyseniz önce biraz ispanyolca öğrenmek kesinlikle iyi bir fikir! Gitmeden başlayabileceğiniz gibi; benim gibi yolda (Antigua / Guatemala veya Quito/ Ekvador'da mesela) kurs veya özel ders alarak da geliştirebilirsiniz. Latin Amerik'nın kalbi sokaklarda atıyor, insanların sıcakkanlılığı görülmeye değer, muhabbet konusunda siz bir adım atarsanız onlar 10 adım atmaya hazır :). Orta ve Güney Amerika'nın neredeyse bütün büyük yerleşim yerlerinde kolayca bir kurs ayarlayabileceğiniz için yola çıkmadan internetten vb bir yer ayarlamaya çalışmayın; gittiğiniz yerde yüzyüze görüşmek, fiyatları ve okulları / hocaları karşılaştırmak çok daha verimli; ayrıca emin olun orada öderseniz pazarlık edebilir, daha az ödersiniz. Dil öğrenmenin en verimli yolu kız/erkek arkadaşlar galiba; ama grameri pek iyi öğrenemiyor insan o yolla... Soru-Cevap! akkiriba 2006-06-26T01:26:08+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/arklarla_dnya_t_3.html KÜBA! "Bir" tane bulunan şeyler değerlidir ya, Küba dünyanın en güzel - en değerli ülkesi! Perişan sokakları, belki fasülyeden fazla birşeyi bulamayacağınız sokak pazarları, bazen "kazık" restoranları ile seyahat listesindeki en kolay ülke değil kesinlikle; ama o insanları - o hayatı da başka biryerde yaşayamaz, o havayı başka biryerde soluyamaz insan! Küba'ya birgün mutlaka dönmek istiyorum... >>>El Cuarto de Tula İstanbul akkiriba 2006-06-26T01:03:26+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/arklarla_dnya_t_2.html Brezilya!!! Şubat başlarında sıcak mı sıcak bir gecede Sambadromo'daydık, Dünyanın en renkli - en büyük - en pahalı partisinde önümüzden samba yaparak akıp geçen yüzlerce "çıplak" kıza el ve bayrak sallayıp neşeyle bir o yana bir bu yana zıplıyorduk. Yüzlerce kişiden oluşan gruplar davullara vurup ritmi verdi, gülümsemekten yanaklarım, el çırpmaktan avuçlarım acıdı...Konumu itibarı ile dünyanın en güzel şehirlerinden biri olan Rio'da "Karnaval" zamanı, unutulmazlar arasında... >>>Soy Loco por ti America! (~Amerika sana deli oluyorum :) İstanbul akkiriba 2006-06-26T00:34:09+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/sorular_cevapla_2.html Dikkat!: Felsefe Yapıyorum :) Pek çok arkadaşım, "Eee neler değişti şimdi peki hayatında? Hiç birşey eskisi gibi olmayacak değil mi? Ne hissediyorsun, şimdi bir boşluğa düştün mü?" gibi sorular sordu dönünce. Gezdim de boyum mu uzadı yani? EVET! Her 2 anlamda da: 1) O kadar kilo vermişim ki, orantım bozulmuş :), ailem ve arkadaşlarım "aaa boyun mu uzadı senin?" diyor görünce. 2) Dünya ve kendim hakkında yeni fikirlerim - duygularım var. Yani belki oradalardı zaten de ben yeniden keşfetim. Mesela şöyle birşey: Hayat bir nehirmiş! (Bazen ellerini bırakmak gerekiyormuş) Üniversiteden "işletmeci" olarak çıkıp, kurumsal bir şirkete girip çalışmaya başlamak, renkli, her bir taşı ve çiçeği birbirinden farklı havzasının dört bir tarafındaki küçük kaynakların gücünü, bir yatakta toplayan hayat nehrine girmek gibiydi. Üniversitedeyken o "küçük" ve güzel suların yeryüzüne çıktığı tepelerdeydim, ileride birleştikleri koca - biraz ürkütücü - akarsuyu görüyordum tabii, ama o "an" istediğim yere gidebilmenin, istediğim "şeyi" olabilmenin keyfini çıkartıyordum açıkçası. Bu arada yollar doğal olarak oraya, nehre yönlendiriyordu... Soru-Cevap! akkiriba 2006-06-20T00:17:25+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/arklarla_dnya_t_1.html Mexico! ABD'den sonra bizim bildiğimiz "hayat"ın tekrar karşıma çıktığı, sokaklarında gecelerce bağımsızlığını kutladığım, gürültülü ama sımsıcak insanların, Aztec'lerin ve Maya'ların mirası birbirinden ilginç antik şehirlerin, beyaz kumlu - turkuaz denizli karayip sahillerinin, herşeye karıştırabileceğiniz "acı"lı sosların, her meydanda rastlayabileceğiniz mariachilerin ülkesi...Meksika'da insanın kendini yabancı hissedebileceğini sanmıyorum, "neşeli" ama "uyuşuk" olun, tekila - siesta ve fiesta (parti!)yı ihmal etmeyin yeter! Viva Mexico! Viva el Mariachi! >>> Cumbia Cumbiachi >>> La Reina (Ana Gabriel) İstanbul akkiriba 2006-06-19T01:33:18+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/yeni_linkler.html Linklere Margotto'yu (Kalplerdeki Kaymak...!), keyifli yazıları ile Journey to Blue - Dilayra'yı, yakında inşallah yola çıkacak arkadaşım Özlem'i (Özlem Pansiyon!), sevgili adaşım Barış K.'nın maceralarını ve eski dostum Zeki'nin fotoğraflarını koyduğu sitelerini ekledim. İstanbul akkiriba 2006-06-16T01:54:07+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/arklarla_dnya_t.html Yoldan topladığım müzikleri dinliyorum bu aralar. Dinledikçe insanı uzaklara çağıran, dünyadan sesler - enstrümanlar...Bu seride her ülke olmaz belki de, ben Arjantin'le ve Mercedes Sosa ile başlayım: Arjantin: Güney Amerika'nın benim için en unutulmaz duraklarından. Yeryüzündeki cennet, yaşanası ülke. Mercedes Sosa: Binlerce porteno(Buenos Aires'li) ile Rosedal'da canlı konserini izlediğimiz, halkın sevgilisi sanatçı - hükümet gibi kadın!! Şarkı: Un Son para Portinari İstanbul akkiriba 2006-06-15T23:57:47+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/sorular_cevapla_1.html "Ben gidiyorum!" diyenlere "Önce şu İstanbul Emniyet Müd.ne 503 YTL yatır pasaportunu al" diyorlar bizim burada - Asgari ücret 380 YTL bu arada- . Sonra bir heves ucuz uçak arama faslı başlıyor. 1 ay içinde istediğiniz yere ucuz bir uçuş bulmak ne zor; 9 ay öncesinden ne yapacağımızı bilsek ve planlayabilsek "ALMAN" olurduk zaten değil mi ama? Bilete yüzlerce doları bayılıp o "sabahı" iple çekiyoruz - ucuz olduğu için sabah 7den önce kalkmak zorundadır bizim uçak genelde çünkü-. Son dakikada kendi ülkeme kırgın ayrılmanın adı: "Yurtdışına çıkış harcı" oluyor. Vize ise apayrı bi konu: Sınırlar falan kalkMAMIŞ; fiziki anlamda yani. En azından benim gibi lacivert pasaportlu faniler için..."Sabah 5 vize kuyrukları", bazısı bilmediğim bir dilde doldurmam beklenen onlarca belge, fotokopi, dilekçe; kapıdaki işgüzar konsolosluk güvenlikçisine ve içerideki suratsız vize memuruna "şirin görüneyim de bir arıza çıkmasın" tedirginliğim; yeni yerler görme heyecanıma ağır darbeler indirip adeta vazgeçirmeye çalışan dangalak prosedürler. Bu arada benim TR'de yaşadığım en olumlu vize deneyimi hangi ülke... Soru-Cevap! akkiriba 2006-06-15T00:23:25+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/sorular_cevapla.html "...Birilerinin gözlerini yaşlarla doldurmadan önce, sen ağlamalısın. Birilerini birşeylere inandırmadan önce, o şeye sen inanmalısın." - W. Churchill İşte buradayım. Ama inandığım şeyle ilgili, belki başkalarının da -bir ara benim olduğu gibi- zaman zaman akıllarına takılan bazı soruları vardır. Kendi tecrübemden çıkardığım bazı küçük hikayelerin önümüzdeki kısa zaman dilimi içinde dünyanın çeşitli yerlerinde "olmaya" karar veren bazı arkadaşlarımın işine yaradığını, hatta bazen motive ettiğini görünce; bir soru - cevap kategorisi yapıp paylaşmaya karar verdim! Yaşasın hep "Merak Edenler" :) Akıllardaki ilk soru neredeyse her zaman "kaça?" oluyor. Yaşananları rakamlara ve para birimlerine indirgemeye, mutluluğu sadece maddiyata bağlamaya imkan var mı hiç; ya da hangi sponsorluk, hangi bütçe o "anları" satın almaya yeterdi bilemiyorum! İşte "utanarak" değil ama biraz "çekinerek": ~15.000 Dolar harcamışım. Bu rakama uçak bileti, vizeler, yeme içme yatma, cüzdanımın çalınması ve harika kazıklanmalar; ayrıca "o an" dünyada en sevdiğim insanın yanımda olmasının etkisi ile -bazen- umarsızca harcamalar dahil :) Ne Öğrendim? - Ayda 1.000 dolar "Dünya Seyahati" için... Soru-Cevap! akkiriba 2006-06-13T00:42:20+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/misafir_fotoraf.html Sydney'de tanıştığım ailesi problemli, kendisi efendi Alman arkadaşım Thomas'in Great Ocean Road fotoğrafları... Yoksa Thomas değil miydi onun adı? Kalabalık yerlerde kaldığım her zamanki gibi hayatıma teğet geçen, ve benim isim yutan balık hafızamda silinmeye yüz tutan "insan" arkadaşlarımdan biriydi yalnızca. Herkesi unutup yola devam ediyorum demek değil bu tabii, yanlarında kaldığım eski dostlarımı; veya Küba ve Arjantin'de ve Paskalya adasında yolculuğumun en yoğun anlarında yanımda veya etrafımda olanları unutmak mümkün değil mesela... Great Ocean Road Melbourne'ün batısında okyanus boyunca uzanan, sonbahar günleri bu kadar yağmurlu, soğuk ve kısa olmasa, veya beraber araba kiralamayı teklif ettiğim Yeni Zelandalı kızları o gün satmamış olsam benim de gitmiş olacağım, keyifli bir yol (aslında!). Not: Bu arada şu Thomas'la anlaşmıştık fotoları siteye koymam konusunda, mailini de bulup haber vereyim ona :) Avustralya! akkiriba 2006-06-07T02:13:00+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/kbadan_mektup_v.html "Journey of a lifetime"ın hayat boyu hatırlanacak, ruhumda derin izler açan durağı Küba daki sevgili dostlardan mektup var! Habana Vieja daki unutulmaz doğumgünü partimin evsahibi, devrimin en ateşli yıllarının ambulans şoförü, şimdilerin buzdolabı tamircisi Jesse James'in mektubunu eve döndüğümde masamda buldum. Mektup birkaç ay önce eve ulaştığında, bizimkiler katlanmış kağıttan yapılmış ve üzeri boyanmış ev imalatı "zarf"a, ve zarfın üzerindeki "Jesse James" ismine hayret ve merakla bakmışlar...Hayret edecek birşey yok; Fidel'in adasında hayatlar alışveriş merkezlerinde ve "ofis superstore" larda yaşanmıyor tabii, ama özenecek o kadar çok şey var ki orada da: Kadınlar "kadın" gibi, erkekler "erkek"; yokluk da paylaşılıyor canıgönülden, neşe de; "insan" gibi insanların yaşadığı fakir mahallelerin köhne sokaklarında evlerin ve gönüllerin kapıları hiç tanımadıkları yabancıya bile sonuna kadar açık...Duyguların coşkunun müziğin ve salsanın ülkesi Küba bu!!! Ayrıca ülkesi ile olduğu kadar kovboy ismi ile de gurur duyan; gecelerini kendi imalatı dev antenin ucuna bağlı - dandik radyosunda alman ve ingiliz radyolarının cızırtısını dinleyerek geçiren, koca yürekli dostum Jesse'nin... İstanbul akkiriba 2006-06-06T00:57:48+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/06/gz_doyar_m_ne_k.html Kocaman kitapçıları saatlerce gezip, 100 tane kitabı elleyip, onlarcasinin arkasini okuma, sonunda - cogunlukla- sadece bir tanesini alma aliskanligima İstanbul'da da devam ediyorum. Özcan Ağaoğlu'nun "Sokakların Sesi - KÜBA" kitabı Fotoğrafevi Yayınları'ndan yeni çıkmış, siyah beyaz fotograflar henüz taze anılarımı coşturuyor. Kitabın girişinde ise Ece Temelkuran'in "Biz Burada Devrim Yapıyoruz Sinyorita" adli, Venezuella'yi, Chavez'i; ve sesi dünyaya, özellikle buralara zor ulaşan devrimini anlattiği kitabından bir alıntı var. Kitap harika, tavsiye ederim; ama şu kısmını önceden paylaşmak istedim; "yolculuk" ve "dönmek"le ilgili... "Sen bir rota çizmiş olsan da kesinkes, yolun hep bir planı vardır senin hakkında. Yolları yolculuk, yola çıkanı yolcu yapan budur. Aldanmazsan, kapılmaz ve yanılmazsan varamazsın yolun gideceği yere. Yolculuğun gizi budur: Kaybetmezsen yolunu bulamazsın aslında. Bir soru'n olmalı mutlaka. O soruyu sormalısın, kimsenin anlamadığı bir dilde konuşan ve hep aynı cümleyi tekrar eden bir derviş gibi döne döne aynı soruyu sormalısın. Cevap, başlangıçta tahmin ettiğinden ne kadar uzakta ise gerçeğe o kadar yakındır. Sarsılmamışsan, soru'nu kaybetmekten korkmuşsan, hiçbir... İstanbul akkiriba 2006-06-05T01:11:06+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/05/rakamlar.html - 14: ülkeyi dolaştım journey of a lifetime boyunca... - 9,5: ay boyunca yoldaydım - 288: gün boyunca yani... - 75.842: kilometreyi havadan, "uçarak" geçtim - 1000: dolar her ay için harcamayı "planladığım" miktardı - 1000 x ?: doları sadece Küba'da harcadım! - 9,5: kilo kaybetmişim de ondan Y. Zelanda'da en son aldığım pantolonu bir boy küçük almışım... - 72.825: kişi "neredeyim?" diye merak etmiş (site istatistiği) - 1300: kişiyi bir günde ağırladı site, sonlara doğru... - 229: post vardı bu akşam itibarı ile... - 700: yorum gelmişti bunlara; yazı başına 3'ten fazla! :) - 12: dolar verdiğim günler oldu, Havana'da internetin saatine... - 2: Kez Küba polisine rüşvet verdim... - 4: kap yemeğe 1 dolar veriliyor gozunu sevdigim Ekvator'da! - 4-5: dolar/ saat karşılığı ispanyolca özel ders almanız mümkün güney ve orta amerikada... - 50: dolardan aşağı Avustralyada 1 gün geçiremez bir insan... - 12.000: feet'den kendimi boşluğa bırakmanın heyacanı bambaşkaydı... - 20: kilogramlık bir çantayla geri geldim; yola... İstanbul akkiriba 2006-05-31T02:42:26+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/05/sydneyde_bir_ge.html Sydney'in dünya güzeli limanında küçük bir yürüyüş; yalnız bir gecede hava kararırken... Avustralya! akkiriba 2006-05-30T02:15:00+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/05/genlik.html Sydney plajlarında yürüdüğüm, seyahatin son günlerinden birinde bu mesajla karşılaştım...Sonra kendi hayatim icin birseyler yapmis olmanin küçücük huzuru ile okyanusu seyreden su teyzelere katildim...Kısa bir süre herşey çok güzel sandım... Avustralya! akkiriba 2006-05-29T02:17:50+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/05/son_yazlar_teek.html Seyahat bitti, İstanbul'a alışmaya çalışıyorum; bir yandan yolculuktan eksik fotoğrafları albümlere eklemek; diğer yandan da bir soru- cevap kısmı yapıp bazı merak edilen soruların cevaplarını kendimce vermek istiyorum. Yani bir süre daha yazıp, siteyi de biraz daha "işe yarar" halde bırakmak... "Journey of a lifetime" sırasında bana mail ve siteye yorum yazan; yorulup üzüldüğüm kritik anlarda desteğini hissettiren; veya sessiz sedasız arada bir girip bakan tüm yeni ve eski "dostlara" teşekkürler! Ne guzel gunlerdi ama! Avustralya! akkiriba 2006-05-29T02:12:54+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/05/uzun_sren_sessi.html Ağustos ayından beri dünyanın çeşitli noktalarını merakla, neşeyle, heyecanla ve de hüzünle dolaşan Barış Akkiriş bugun saat 14.00'da Ataturk Havalimanı'ndan yurda giriş yaptı.Çıkar çıkmaz kendisini karşılayan "yüzlerce" basın mensubuna, ilk olarak :"eee nasığ diyoğlağğ, burası çok sıcak!" dedi. Özellikle bayan hayranlarının yoğun ilgisi karşısında ezilme tehlikesi atlatan Akkiriş'in oldukça kilo verdiği ve en az 2 gundur uykusuz kaldığı anlaşılıyordu. Bir miktar pound bozduran dandik macera adamının Turkiye ekonomisi hakkındaki yorumu ise ilginçti: "Londra'da dondurmaya verdiğimiz para ile burada 4 kişilik memur ailesi geçinir!". Yine bilindiği üzere dönüşü için Atatürk Havalimanı'nda dün yapılan karşılama töreni ve fener alayı hazırlıkları sırasında havalimanı birazcık yanmıştı. Barış, aşk hayatının yine karıştığı ile ilgili iddiaları ise cevapsız bırakmayı tercih etti. İstanbul akkiriba 2006-05-26T00:55:00+03:00 https://barisakkiris.blogs.com/barisnerede/2006/05/avustralya_futb.html 90.000 kişilik MCG'deyiz (Melburne Cricket Ground). Bu akşam Melbourne - Geelong maçi (Aussie rules football) var, hayatinda ilk defa bu oyunu seyredecek benim gibi tipler için kaldığım yerde yarım saatlik bir belgesel gösterdiler; kurallar, tarih, oyuncular vb anlatıldı...Rugby değil, amerikan futbolu değil, neredeyse "yuvarlak" bir alanda oynanan acaip bir oyun. Rakibin kafasına basip ziplayan, birbirine son sürat çarpıp kemiklerini kıran tipleri görünce eğlenceli olabileceğini düşündüm.(!) Sonra oyunun bitmesini beklemeden çıktım staddan...Sonucu bile bilmiyorum. Tepkim oyuna değil, "centilmen" seyircilereydi. Centilmenliğin son noktası = SIKICILIK!!! Hiç fanatik olmadım / değilim. Yine de "Psikopatııııın allahıyıııızzzz!!!" diye bağıranları yıllarca duydum; hakeme özgürce, içinden geldiği gibi küfür eden, hep biryerini kessen sarıkırmızımaviyeşilsiyah ya da beyaz kan akacak insanlarla yaşadım - güldüm; pzt sabahları bazen hiçbirşey o haftaki maçların kritiği kadar ciddi konuşulmazdı hani...1986 daki Gençlerbirliği maçının 3. golü hatırlanır, Brezilya milli takımının ortasahası tanınır, oyun boyunca karşı taraftan bir oyuncunun ailesinin "namuslu" olması sözkonusu bile değildir, ayrıca "burasııııı sinemaaaa tiyatro değiiiiiiilll!" dir artık tribündeyseniz, yani... Avustralya! akkiriba 2006-05-17T05:03:00+03:00