Geçen hafta Bodrum'a gitmemin en önemli sebebi ailemle biraz zaman geçirip vedalaşmak, yola çıkışımı haber vermekti. Annem benim ve çevremdekilerin her türlü acaip fikrine alışıktır aslında, 83 model bir Land Cruiser'la Nepal'e gitmeye kalktığımızda, trene atlayıp alplerde tırmanmaya gittiğimizde, bir paraşüt edinip, yamaçlarda süzülmeye başladığımda ve son olarak şahane bir 650'lik enduro motor (Pegaso- Cube'00) kullanmaya başladığımda her ne kadar kaygıyla içi titrese de hep destek olmuştur. Yine de planlarımı anlattığımda maalesef küçük bir şok geçirdi, o kadar kaygılandı ki, sanırım bu sefer onu üzme rekorunu da kırdım. Sırf onu daha fazla meraklandırmamak için bu internet projesini sonuna kadar devam ettirmeye, ona sıksık yazmaya ve telefon açmaya karar verdim. Bir de bizimkilere bilet hediye etmek istiyorum, mesela Buenos Aires'te buluşmak üzere??

















